دو غزل برای وطن
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خیر ایران، غلامرضا طریقی و محمدکاظم کاظمی در تازهترین آثار خود برای ایران نوشتهاند.
تازهترین سروده غلامرضا طریقی به شرح زیر است:
«آشفتهتن نبینمت آسیمهسر نبینمت
ای موطن فرشتگان، بیبالوپر نبینمت
جانخانهٔ سترگ من چوپان ترس گرگ من
ای مادرِ بزرگ من، خونینجگر نبینمت
ای اشک چشمههای تو تقطیر بغض مادرم
بی چشم تر نبینمت، با چشم تر نبینمت
ای گنج رایگان من، پیرهن جوان من
افتاده در کشاکش خوفوخطر نبینمت
کفتارهایی بیوجود دور تو را گرفتهاند
ای شیر سرخیال من افتادهسر نبینمت»
محمدکاظم کاظمی؛ شاعر افغانستانی ساکن ایران نیز با سرودن شعری در محکومیت تجاوز به ایران، روایتی تلخ و انسانی از رنج جنگ و قربانیشدن بیگناهان ارائه کرد که در ادامه آمده است:
«آسمان، با ابر بارانی بگو باران بگیرد
بلکه این بغضی که پرپر میشود، پایان بگیرد
رفته بودی مشق آب و نان و بابا را بخوانی
فکر میکردی که این مشق از تو شاید جان بگیرد؟
با خودت گفتی که مادر در مسیر روضه باشد
با خودت گفتی که بابا رفته باشد نان بگیرد
رفته باشد از دکانی میوهٔ ارزان بیابد
یا از آن دکان دیگر پرچم ایران بگیرد
پرچم ایران به دستش... بر تن سرد خیابان
باید اینجا آسمان ابری شود، باران بگیرد
یک نفر حتی نشد آبی به دنبالش بریزد
یک نفر حتی نشد آیینه و قرآن بگیرد...
فکر کن سقای این دشت عطش، ناچار باشد
مشک آبی را که آورده است، با دندان بگیرد
فکر کن سرنیزهٔ وحشی، جگرها را بسوزد
یک جگرخوار آن طرف جشن حنابندان بگیرد
فکر میکردی که در قانون جنگل هم ببینی
بمب یک حیوان بیاید جان صد انسان بگیرد؟»
منابع: روابط عمومی معاونت امور فرهنگی وزارت فرهنگوارشاد اسلامی و ایسنا
